Een paar minuten later ben ik bij mijn winkel. Het is een winkel vol
gebruikte kleding, gebarsten borden, lepels die in vele monden verzonken
zijn geweest en kettingen die jaren zijn bewaard. Elke keer als ik er over de
drempel stap, word ik overvallen door kleurrijke geesten die zich hebben
gevestigd in de tweedehands voorwerpen en die de ovale bal steviger
aandrukken.
Ik houd van mijn winkel. Ik vind het leuk als een oude mevrouw haar
vintage geplooide rok die haar niet meer past naar mij brengt. Ik vind het
leuk als een tienermeisje de poppen uit haar kindertijd brengt. Of als een
oude eenzame man zijn wit-blauwe porseleinen servies geeft omdat het
hem aan zijn overleden vrouw herinnert terwijl hij probeert een nieuw
leven op te bouwen. Ik vind het leuk als mensen hun dingen waar ze ooit
van hielden in mijn winkel laten staan en zelf vertrekken. Vrijer en lichter.
En als ze weg zijn, druk ik mijn neus in de rokken, knuffel de poppen, kijk
naar de barsten in de borden en hoop dat die spullen zonder de angst van
het eindigen verder kunnen blijven leven. En dan verkoop ik deze
verdroogde liefde aan hen die net als ik van tweedehands dingen houden.