Probeer de geschonden wereld te prijzen.
Herinner je de lange dagen van juni
en wilde aardbeien, druppels wijn, de dauw.
De brandnetels die stelselmatig
de verlaten hoeves van bannelingen overwoekeren.
Je moet de geschonden wereld prijzen.
Je keek naar de chique jachten en boten;
eentje had een lange reis voor de boeg,
terwijl zilte vergetelheid andere testte.
Je zag de vluchtelingen naar niks onderweg,
je hoorde de scherprechters opgewekt zingen.
Je zou de geschonden wereld moeten prijzen.
Herinner je de momenten dat we samen waren
in een witte kamer en het gordijn wapperde.
Ga in gedachten terug naar dat concert waar de
muziek opflakkerde.
Je raapte eikels in het najaarspark
en bladeren dwarrelden over de littekens van de
aarde.
Prijs de geschonden wereld
en de door een lijster verloren grijze veer
en het zachte licht dat dwaalt en verdwijnt
en terugkomt.