in dit breekbaar uur
ruim ik de resten op
van een belangrijke avond
een vroege zon verlicht de stad
het koppel duiven in de dakgoot koert
een eerste tram rijdt passagierloos
van remise naar remise en zij ligt
boven, slaapt nog, in zalige onschuld,
en ik bedenk, andermaal, dat in leven,
liefde, werk niet zozeer belangrijk is
wat je doet, of hoe, als wel met wie

zorgvuldig, in vergroot besef van
de broosheid van onze wereld, berg
ik de glazen weg, de rest komt later;
en sluip terug naar boven, blij, soms
is een dag al vroeg volmaakt