Het regende, regende, regende en ik liep in de regen, op weg naar hem, zonder
paraplu of zo, ik verloor die dingen al7jd in cafés, ik had alleen een fles goedkope
brandy bij me, die ik stevig tegen mijn borst klemde, het klinkt overdreven als ik het
zo zeg, maar zo liep ik, door de regen, met een fles brandy in mijn hand en een nat
pakje sigare?en in mijn zak. Ik had op een bepaald moment wel een taxi kunnen
nemen, maar het was niet zo ver en als ik een taxi nam, kon ik geen brandy en
sigare?en kopen, en ik dacht toen ook dat het beter was om natgeregend aan te
komen, omdat we dan de brandy zouden drinken, het was koud, niet zo heel koud,
het was meer het vocht dat in mijn kleren ging zi?en, dat optrok door de dunne,
doorgesleten zolen van mijn schoenen, en we zouden flink doorroken en doordrinken,
er zou muziek op staan, weer die hese stemmen en die klagende sax, en zijn blik op
mij, een warme douche om mijn spieren te ontspannen. Maar het regende nog
steeds, mijn ogen brandden van de kou, ik kreeg een loopneus, met de rug van mijn
handen veegde ik het vocht weg, dat meteen hard werd op de haren, ik stak mijn
handen, die rood zagen, onder mijn oksels en ik liep, ik liep en sprong over de
waterplassen, met ijskoude benen. Zo ijskoud waren mijn benen en mijn armen en
mijn gezicht, dat ik erover dacht de fles open te maken en een slok te nemen, maar ik
wilde niet halfdronken, met een drankwalm, bij hem aankomen, ik wilde niet dat hij
zou denken dat ik dronk […].