Als kinderen wachtten we op het eb en waadden door
het dikke slib waarin elke vorige stap dieper bleef steken

in poelen aan de rand van de kreek. Scholen tandkarpertjes
flitsten in een rilling licht. Een halve mijl diep in het hart

van de geul, waar het uitgeeft op eilandjes geklonterd
slijkgras, droegen we onze emmers vol vis. Scherfjes zilver

stortten we in de open ruimte, spreidden zonlicht op het water.