Een ogenblik van geluk,
jij en ik
zittend op de veranda,
Ogenschijnlijk twee personen, maar één in ziel,
jij en ik.
Hier horen we het leven als stromend water,
In de schoonheid van deze tuin
terwijl de vogels zingen.
De sterren kijken van boven naar ons,
En we laten ze aan elkaar zien
jij en ik.
Hoe zou het zijn om een dunne maansikkel te zijn.
Jij en ik.
Onverschillig voor de nutteloze speculaties.
De papegaaien van het paradijs zullen van suikerklontjes genieten
Wanneer we samen lachen,
Jij en ik.
Het is een groot wonder dat we hier zitten
Op deze veranda
In één vorm op deze aarde
En in een andere vorm in dat heerlijke tijdloze gewest.
Jij en ik.