Ik ril de wind nee niet de wind
Wankel verlies ik mijn evenwicht
Word een werveling het wilde blad
Dat rondtolt in de tuin bewogen wordt
Door iets buiten zich nee niet de wind
Dat niet nadenkt over vallen maar danst
En maar wervelend en tollend dansen blijft
Tot het ten slotte zacht landt op het gras
Nee niet het zachte gras maar jij weer jij