De ochtendzon is sterk en de hond zoekt slakken zijn stevige poten op brandnetels. In het steegje naast de voordeur schrijf ik een verhaal. […] Dat mijn vader altijd ongeschonden oppakt waar hij gisteren mee bezig was en dat ik een door hem uitgesproken ‘ik hou van je’ kan maken, omringd met komma’s en aanhalingstekens en dat ik hem gelukkig kan schrijven, zonder ooit verder dan het volgende dorp te hoeven geraken.