Voor de oorlog, toen de mensen elkaar nog niet zo hatelijk bejegenden, kon een mens een ander als een vriend zien, ook al spraken ze niet met elkaar.
Ik heb altijd geloofd dat
het tegengestelde van liefde niet haat is,
maar onverschilligheid,
het tegengestelde van kunst niet lelijkheid,
maar onverschilligheid,
het tegengestelde van leven niet dood,
maar onverschilligheid jegens beide,
het tegengestelde van vrede niet oorlog,
maar onverschilligheid jegens beide.
Het tegengestelde van cultuur, schoonheid,
edelmoedigheid is onverschilligheid.
Dat is de vijand.
En daarom geloof ik
dat literatuur of kunst
of schrijven of onderwijzen
of werken voor de mensheid
maar een doel heeft:
vechten tegen de onverschilligheid.
Mozart moet je in september spelen
in het voorgevoel van herfst en winter.
Het is nog warm en zonnig in de tuin,
nog vol van bloemen die insecten lokken,
maar de nachten zijn allang gaan lengen.
En het eerste blad begint te kleuren,
al staat de kamperfoelie ( tweede bloei )
nog bedwelmend in de haag te geuren.
Mozart moet je in september spelen
(het klinkt naar lente, maar het is al herfst):
uitbundigheid, het voorspel van de vorst.
Geen maand is zo vol schoonheid als september,
maar het is glorie die zijn eind verwacht:
uit morgennevel wordt nog zon geboren,
maar wat er binnenkort staat te gebeuren
kun je ’s avonds in de wind al horen.
Mijn kaasschaaf snijdt voor mij
de kaas in dunne plakjes.
Die schuif ik steeds opzij.
Zo heb je wat voor strakjes.
Har houlik, ’n skip dat op ’e helling lei,
de boaiem heal ferruske en fergongen
mar, yn de meny setten en ferfongen
like it no as wie it krekt wer nij.
Sa koe de wyn wer troch de touwen sjonge,
it boat as eartiids driuwe op eb en tij
en út en troch wer falle yn it lij
mar gauris wie it hiele swurk beronge.
De simmer gyng en aanst waard it wer hjerst
hoe soe de boel him hâlde, ek yn dizzen
de reis hie suver net ûnaardich west.
dus kaam it spul wer foar de wâl te lizzen
ôftúgd en wol, it bylke nammers bêst
mar fierder bleau der neat en neat te sizzen.
Als ’s morgens het licht
door de gordijnen dringt
smelten je laatste dromen.
Er klinken geluiden uit de achtertuin
een buurman stapelt stenen
een rammelende kettingkast.
Het is vandaag de eerste dag
om met iets te beginnen
waar niemand aan begon.