De laatste dagen
en de laatste vragen
van het geleden jaar
staan voor de deur,
de bomen kouder
en de dromen ouder
maar de verwachting
nog vol gloed en kleur
want wij geloven:
het licht van boven
is niet te doven
stelt niet teleur
voor alle vragen
van alle dagen
achter de einder
achter de deur.
Het water van de zee is altijd zout.
Hoe men de suikerpot ook mag hanteren,
geagiteerd over het strand marcheren
terwijl de wind de brandingkoppen krauwt;
een borstbeeld hakken uit scheepstimmerhout;
des nachts, in een droom, met meerminnen verkeren, tarbot fileren of Neptune vereren:
het water van de zee is altijd zout.
Daar helpt geen moederlief, geen vaderstout, geen bokken, dokken, knokken of gekscheren,
geen brein van boterkoek,
geen hart van goud.
Of men voor dames voelt of meer voor heren, het water van de zee blijft altijd zout.