soms is een naad een richtlijn maar meestal niet
zoals de naad van kousen, van paaseieren ook
alsof we willen vergeten dat het om twee helften gaat
dat de naad van de evenaar verstopt zit onder woestijnzand
als je de aarde als een snuifdoos openklapt, ontdek je dat hij leeg is
als je een vrucht doormidden snijdt valt de pit in de e ne of de andere helft
wat zoek je en wat geef je weg
en ondanks het feit dat de halve wereld op zoek is naar zijn andere helft
blijft hij onverminderd doordraaien
veinzen wij dat wij volledig zijn
paren met onze helften naar binnen
alsof dat iets wil zeggen
De ochtendzon is sterk en de hond zoekt slakken zijn stevige poten op brandnetels. In het steegje naast de voordeur schrijf ik een verhaal. […] Dat mijn vader altijd ongeschonden oppakt waar hij gisteren mee bezig was en dat ik een door hem uitgesproken ‘ik hou van je’ kan maken, omringd met komma’s en aanhalingstekens en dat ik hem gelukkig kan schrijven, zonder ooit verder dan het volgende dorp te hoeven geraken.